Zaans Erfgoed column van Marjorie Verhoek

Geplaatst op: 4 april 2020

Marjorie Verhoek, tot eind 2019 netwerkontwikkelaar erfgoed bij Zaanstad.

In het voorjaarsnummer van het tijdschrift Zaans Erfgoed – nr. 72 – schreef Marjorie Verhoek onderstaande column.

Werken met gebouwen, historie en kwaliteit, altijd heb ik geweten wat ik wilde met het leven. Na mijn studie bouwkunde en bouwhistorie werkte ik eerst als bouwhistorisch onderzoeker tijdens de verbouwing in het Rijksmuseum en daarna jaren op de hogeschool als restauratiedocent. In 2009 werd ik getipt voor een baan in Zaanstad. De stad was mij onbekend en wat een gemeente deed één groot raadsel. Het gesprek liep niet goed. Piet Kleij gaf mij toch een kans, ondanks mijn geringe kennis over gemeenten, maar met genoeg liefde en kennis voor het restauratievak. En zo begon ik aan mijn baan als ambtenaar.

Het beviel niet goed! Bannehof was vies en de afdeling monumenten had het zwaar. We waren een hindermacht met achterstand in beleid, visie en daadkracht. Veel panden waren ten onrechte onbeschermd. Nog dezelfde zomer maakte ik een wandelingetje met Piet door Zaandijk en zagen we bij de Zaandijkerkerk zakken met botten liggen. Binnen vonden we een prachtig fenomenaal plafond. Diezelfde week ontving ik van René Prins een rapport over de kerk en leerde ik Ruud Pauw en Jan Piet Bloem kennen, die zich jaren hard maakten voor behoud van erfgoed en van deze kerk in het bijzonder. Binnen twee weken schreef ik het besluit voor de gemeente en ondanks de grote interne weerstand besloot het college de kerk te beschermen!

Dankzij een advies van de monumentencommissie onder leiding van Piet van Nugteren. Alles kwam daar samen en vanaf dat moment groeide het vertrouwen om achterstanden weg te werken en beleid te ontwikkelen.

Wat mij het meest opviel, was de betrokkenheid buiten het stadhuis, tijdens de redding van de panden op het Hembrugterrein, de restauratie van de Bonifatiuskerk of het herstel van molenschuur de Paauw. Alles voelde als samenwerken en de kracht vanuit de samenleving bleek groot. We zijn van objectgericht gegaan naar het monument in zijn ruimtelijke context. Van hindermacht naar een meedenkend team!
En toch vond ik het laatste jaar zwaar. Door druk op de woningmarkt ontstonden bijvoorbeeld gesprekken over slopen van het Blok. En ook de ruzies op die Zaanse Schans trokken op mij hun wissel. Verder is het team Erfgoed in het stadhuis chronisch onderbezet waardoor het werk altijd achterloopt. Het voelde alsof ik de verwachtingen niet meer kon waarmaken en ik te vaak buiten mijn eigen normen en waarden moest treden.

Als programmaleider Erfgoeddeal bij de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed voel ik mij weer als een vis in het water in mijn opdracht om erfgoed te koppelen aan duurzaamheid, klimaat en verstedelijking. Zaanstad zit voor altijd in mijn hart. Hier heb ik de kans gekregen volwassen te worden en mijn basis te leggen. Daar ben ik jullie heel erg dankbaar voor. Ik hoop dat het lukt om blijvend de energie te vinden om de nieuwe opgaven ook in de Zaanstreek aan te pakken, de opgave rondom verstedelijking, de groei van het toerisme en de verduurzaming van wijken en om deze opgave met behoud en exclusiviteit van het erfgoed te realiseren. Op weg naar een stad waarin inwoners zich herkennen en trots op zijn.

Marjorie Verhoek werkte in 2009 tot eind 2019 bij de Gemeente Zaanstad als netwerk ontwikkelaar er goed en gemeenten.

Share Button

Nieuws archief